Hoor jij bij de 1%?

2015, Conferentie: Let’s reinvent organisations. Ik sta te tekenen.
Voor een grote hal in Utrecht, met 1000+ bezoekers.
En maar een handje vol sprekers.

De 1% regel in actie.

Wat is de 1% regel?

“All large-scale, multi-user communities and online social networks that rely on users to contribute content or build services share one property: most users don’t participate very much. Often, they simply lurk in the background.” – NN Group

In grote groepen zorgt 1% voor de meeste inhoud. 9% Van de deelnemers zijn een af en toe actief. En 90% van de mensen zitten onderuit en consumeren. Dit gebeurt bij conferenties, organisaties, dorpen, social media, etc.

1-procent

Maar wat heb jij hieraan?

Word onderdeel van de 1% en je valt op. En dat is handig voor zelfstandigen, want daardoor wordt je gezien door je potentiele klanten. En wees niet bang, je hoeft niet de hele dag met je neus in conferenties en social media te zitten. We wisselen steeds van rol. Zo is mijn Twitter account een stuk actiever dan mijn Instagram.

Kies waar je wilt creëren en wordt onderdeel van die 1%.

Waarom is creëren belangrijk?

Twee redenen.

  1. Je laat jezelf zien, je draagt bij en valt op.
  2. Je neemt initiatief, waardoor je zelf de touwtjes in handen neemt.

En maar weinig mensen durven een initiatiefnemer te zijn. Daar kwam ik achter toen de Open Coffee Leiden (netwerkbijeenkomst) stopte. Zo’n 50 tot 100 mensen vonden dat heel erg jammer, maar niemand wilde het stokje overnemen. Terwijl de bijeenkomst een enorme boost is in zichtbaarheid.

De 1% regel in actie.

Maar hoe ga je dan bijdragen? Wat ga je vertellen? Wat ga je maken?

Door te delen. Je kennis, je werk, je verhalen. Wat je doet, wat je leert en waar wij ook iets aan hebben. En dat kan tegenwoordig in een handomdraai. Je maakt een foto en zet het direct online. Of je idee over de vluchtelingencrisis schrijf je zo op en deel je met je netwerk. De mogelijkheden zijn tegenwoordig ongekend. Zo…

Zonder dat je daar nog een mannetje voor nodig hebt

Daardoor is creëren makkelijker dan ooit. Vroeger schreef je en idee op, om het door iemand uit te laten voeren. Tegenwoordig staat je idee van vandaag al online. Zonder hoge kosten.

vroeger-nu

Maar goed, welke tools gebruik je? En welke niet?

Hoe dan? Is dat vraag. Daar gaan we bij helpen. 8 Experts gaan je helpen in de week van 23 januari, tijdens de maakweek. We helpen je om te creëren. Van website tot administratie. Van filmpje tot overzichtelijke todolijst. Stap voor stap leggen we het uit. Daardoor ben in staat om je idee te realiseren. En hoor je straks bij die 1%.

Meld je nu aan voor de Maakweek op www.maakweek.nl

Beter leren uitstellen

Nooit meer uitstellen.
Dat is de belofte. Of minder uitstellen.
En iedereen heeft wel een tip.

  • Ga voor 5 minuten aan de slag
  • Creëer een overzicht van je taken
  • Laat los wat anderen denken

Inclusief ik, want uitstellen is wel mijn ding. En wie is er nou geen uitsteller? Maar is minder uitstellen wel verstandig? Waarom mogen we niet uitstellen van onszelf?

Er is helemaal niets mis met uitstellen.

Uitstellen hoort erbij

Sterker nog, we stellen de hele dag door uit.

Als ik ervoor kies om te werken aan mijn bedrijf, dan stel ik hardlopen uit.
Als ik ervoor kies om te hardlopen, dan stel ik werken aan mijn bedrijf uit.

Maar ik wil niet uitstellen. Dus plan ik het allebei in voor vandaag. Plus facturen betalen, sturen, mail checken, een nieuw kantoorpand kijken, koffie drinken met Joost, werken op locatie bij Seats2meet a.s.r. en nog meer.

Vol vertrouwen ga ik mijn volle todo-lijst te lijf. Maar een grote lijst afwerken geeft niet altijd voldoening. Laatst vinkte ik 20 todo’s op één dag af, zei mijn todo-app. Maar er bleven er nog twee open. Mijn dagplan was gefaald en zo voelde het ook.

Wat is het probleem van uitstellen?

Dat we onze lat zo hoog leggen. En als de lat niet bereikt wordt, dan zijn jij en ik boos op onszelf. Teleurgesteld. Verdrietig. Hoe graag we ook willen, we kunnen niet elke dag overwerken of even doortrekken. Maar minder doen, dat voelt niet goed. Waarom? Hoe kom dat?

Waardoor zijn we teleurgesteld?

Er staat iets op het spel: ons imago.

Wat ik daarmee bedoel is ons zelfbeeld. En dat kun je in twee delen splitsen.

  1. Het beeld wat we willen hebben van onszelf
  2. Het beeld wat we willen dat anderen van ons hebben

Zo ben ik geen fan van stofzuigen. Ik verbeter liever de wereld. Dus elke minuut stofzuigen is zonde, plus er is gewoon geen reet aan. Tot ik wat vrienden over de vloer krijg. Dan zijn de stofzuiger en ik beste maatjes.

Maar als ik dat niet doe, dan zet ik mijn zelfbeeld op het spel: een persoon die voor zichzelf kan zorgen. En ik wil dat zelfbeeld behouden. Freud noemt dat zelfbeeld je karakter en dat bouw je zorgvuldig op tijdens je leven.

“Your experiences as you grow up contribute to your personality, or character, as an adult.“
– Sigmund Freud

Maar als ik geen vrienden over de vloer heb, dan stofzuig ik niet. Want dan voel ik schuldig, omdat ik ook iets nuttigers met mijn tijd kan doen. Zoals de wereld verbeteren

“Guilt results from unused life, from the unlived in us.”
– Ernest Becker

In schuld zit het probleem

Want tegenwoordig zijn de mogelijkheden oneindig. Je kan leren proberen, werken vanuit Bali, investeren in aandelen, Chinees leren spreken, gitaar leren spelen, presenteren als Natalie Bouts of een uitvinder worden als Elon Musk. Het kan allemaal en we zien het dagelijks voorbij komen of Facebook, het nieuws of je vrienden vertellen het.

En we moeten ons óók nog eens, elke dag, positief en instagram-happy voelen.

Fuck dat. Het is een valstrik. De is de paradox van keuze, zoals Barry Schwartz dat onderzocht.

“Autonomy and Freedom of choice are critical to our well being, and choice is critical to freedom and autonomy. Nonetheless, though modern Americans have more choice than any group of people ever has before, and thus, presumably, more freedom and autonomy, we don’t seem to be benefiting from it psychologically.”

Hoe meer keuze. Hoe minder makkelijk kiezen en hoe minder gelukkig we ervan worden. Waarom? Omdat de verwachtingen groter worden, doordat het aantal keuzes groeit.

Het maakt ons chagrijnig en gestrest. En dan volgt vaak het goed bedoelde advies: “Laat het los”. Maar hoe dan?

Loslaten is het slechtste advies ooit.

Want het roept alleen maar vragen op. Hoe laat je los dan? Moet ik het eerst vastpakken? En waarom vind ik het eigenlijk belangrijk? En waarom lukt het loslaten niet? En voor je het weet zit je als een psycholoog te graven in je eigen brein, want blijkbaar is het belangrijk voor je.

Een beter advies zou zijn: “doe niet zo hard je best”

Het maakt niet uit of ik vandaag stofzuig of de wereld verbeter.
Het maakt niet uit als mijn huis niet zo netjes is, of juist wel.
Het maakt niet uit als ik vandaag die twee extra todo’s niet af krijg.

Het enige wat op het spel staat is mijn zelfbeeld. En dat kan ik nooit loslaten. Ook niet als ik de hele dag mediteer.

Wat ik wel kan doen is minder hard mijn best. Tevreden zijn met een minder perfect eindresultaat. De 80% is goed genoeg regel.

En die twee taken die ik niet afkreeg?
Dat is maar 9% van 22 todo’s.

Wanneer stel je een doel bij? En wanneer niet?

“Ga je in je eentje op fietsvakantie?” vraagt mijn vriendin.
“Ja! 8 Augustus vertrek ik”

Maar ik ga niet. Ik durf niet. De regen op de vertrekdag vormt een geweldig excuus.

Een nieuwe vriendin en een paar zomers verder, en ik krijg een déjà vu gevoel.

Ga je in je eentje op fietsvakantie?
Ja, 3 Augustus fiets ik naar Denemarken

Maar op de vertrekdag regent het in Denemarken. Met een nog slechtere voorspelling.

Ik besluit om niet te gaan.
Niet naar Denemarken, maar naar Duitsland. Want in de Duitse Eiffel is het mooi weer.

Een fijne vakantie. Mede mogelijk gemaakt door het bijstellen van mijn doelen. Dat doe ik wel vaker. Soms pakt het goed uit. Soms wat minder. De vraag is dan ook: Wanneer stel je een doel bij?  en wanneer niet? En waarom stel je eigenlijk een doel bij? 

Maar laten we starten bij het begin.

Waarom hebben jij en ik doelen?

Wij, mensen, zijn in beweging. Altijd.

1.iedereen-in-beweging

Zelfs als we stilzitten. Zoals wachten op je tandartsafspraak. Iedereen is onderweg naar iets. En iedereen heeft daardoor een doel.

2.iedereen-heeft-een-doel

Groot en klein. Soms ben je onderweg naar een nieuwe baan. Naar een nieuw project. Of soms ben je gewoon onderweg naar de pizzeria.

3.van-nieuwe-baan-tot-pizzaria

En soms verander je van doel. Soms is dat slim, zoals bij mijn fietsvakantie.

4.soms-kies-je-een-ander-doel

En soms is dat niet zo slim. Zoals mezelf verliezen in 10 nieuwe ideeën, per week. Terwijl mijn huidige project nog niet af.

5.soms-kan-je-beter-bij-je-beslissing-blijven

Dat is het dilemma.
Wanneer stel ik mijn doel bij?
Waar kies ik voor?
Wanneer wel?
Wanneer niet?

6.wanneer-bijstellen

Maar gelukkig heb ik een waardevolle vraag. Namelijk: waarom wil ik mijn doel bijstellen?

7.waarom-stel-je-bij

Wil ik dat vanwege mijn weerstand?
Vind ik het saai worden? Ben ik bang dat het mislukt? Heb ik er geen zin meer in? Ben ik te moe? Zie ik er tegen op? Stel ik het elke dag uit? Dit hoort allemaal bij de categorie weerstand.

8.vanwege-weerstand

Of wil ik dat omdat ik zo meer tot actie kom? 
Stimuleert het mij om iets te doen, want dat is mijn intentie.

9.of-stimuleert-het-actie

Dat zijn mijn twee keuzes: bijstellen vanuit weerstand of vanuit actie.
Oftewel, komt de vraag uit: “Ik heb geen zin meer” (emoties) of “wat ik graag wil is…” (intentie)

New Doc 93

1. Bijstellen vanuit emoties
Dat doe ik niet. Ik zoek een manier om door te zetten. Ik maak mijn doel kleiner of zet ik mezelf gewoon aan het werk.

2. Bijstellen vanuit intentie
Dan heb ik drie mogelijkheden:

  1. Mijn doel vergroten (bijv. 2000 nieuwsbriefleden ipv 1000)
  2. Mijn doel verkleinen
  3. Stoppen

Ja. Stoppen is ook een optie. Soms is mijn aandacht ergens anders nodig (tijdelijk stoppen mag ook). Zo schrijf ik het liefst elke week een blogpost, maar afgelopen maanden was ik te druk met anderen projecten.

11.3vormen-van-bijstellen

Met het bijstellen verander je het gat tussen jou en je doel. Zo lanceerde ik laatst onze nieuwe online cursus tekenen. Mijn doel: 250 aanmeldingen. 

Maar na dag één stond de teller pas op 21. Totaal tegen mijn verwachtingen in. Ik werd er zelfs chagrijnig van. En passief. Dus stelde ik mijn doel bij naar 100, dat leek me meer haalbaar. Het gat werd daardoor overbrugbaar. Omdat ik wist wat me te doen stond, kwam ik weer tot actie.

12.het-gat

Dat gat tussen jou en je doel, daar gaat het om
Dat is soms is het te klein, soms is het te groot.
Het stimuleert tot actie of tot passiviteit.

Dan zijn er óók nog persoonlijke verwachtingen
Had ik mijn deelnemersdoel niet bijgesteld naar 100, dan was ik na de lancering niet tevreden en trots. En Boeddha heeft daarin gelijkAls de werkelijkheid niet voldoet aan onze verwachting en normen, dan ontstaat er lijden. Plus een nodig portie zelfkritiek.

13.verwachting

Een doel is dan ook geen definitieve route. Een doel is een koers, zie het als een kompas die je moet stimuleren tot actie.

16.buiten-bereik

De vraag is dan ook: wat is je doel? 

17.wat-is-je-doel

Een nog betere vraag is: welk doel zorgt ervoor dat jij actie gaat ondernemen?

18.wat-motiveert-tot-actie
En blijf je passief? Dan is het tijd om je doel aan te passen. Omhoog, omlaag of zelfs er mee stoppen.

19.soms-bijstellen

Dat zet je weer in beweging. Want dat is wat wij mensen doen.

 

10 Tips om productiever en effectiever te werken (met dank aan mijn eerste triathlon)

Als kind had ik een droom. Ik wilde net zoals mijn vader zijn. Ik wilde zijn kapsel, ik wilde ook de computerwereld in en ik wilde net als hij een triathlon doen. En daarom deed ik als klein jochie mee aan een mini-mini-triathlon.

En sinds die tijd heb ik een triathlonwens. Als ik nadenk over sport. Of over wat ik zou doen als ik niet meer hoef te werken. Dan is daar altijd een soort vage droom over een triathlon. Alleen dat hardlopen, dat is niet echt mijn ding.

Tot mijn relatie uitging. Die zomer vraag ik me af: wat nu?
Ik pak een stuk A3 papier en schrijf het volgende op:

  1. Een maand werken vanaf Bali
  2. 1/4 Triathlon doen
  3. Een nieuw bedrijf starten

En dat hing ik op dé plek van bezinning, mijn toiletdeur.

Van de drie doelen is de triathlon de grootste uitdaging. Ik sport een beetje. Fietsen doe ik af en toe en ik weet dat mijn zwemtechniek goed genoeg is. Maar hardlopen….. Die teller staat op nul. En ik bouw altijd te snel op, waardoor ik blessures loop.

Maar er is goed nieuws. Het is me gelukt!

Op 10 juli, ren ik over de finishlijn, na 750 meter zwemmen, 22 km fietsen en 5 km hardlopen. Hell yeah!

Nu tijd voor een massage

A photo posted by Bas Bakker (@basbakker) on

Trots, zo kijk ik terug mijn prestatie. Wat was het gaaf! En ik kijk alweer uit naar de volgende triathlon. Terwijl ik eigenlijk niet van wedstrijden en competitie houd.

Hoe komt dat?
Door het trainen. Het trainen was zwaar. Vaak had ik geen zin en moest ik mezelf er toe zetten. Net als ondernemen. En daarom wil ik graag mijn 10 triathlonlessen met je delen voor waardoor ik productiever en effectiever werd. En waardoor ik alweer uitkijk naar de volgende triathlon.

#1: Fit zijn is geen concreet doel. Een triathlon doen wel

Fit zijn is belangrijk. Maar die extra kilometer hardlopen? Nee, dank u. Sporten doe ik omdat het erbij hoort. Omdat ik fit wil zijn. Tot ik me inschreef voor een triathlon. Toen kwam ik erachter dat ik een concreet doel nodig heb. Een doel waar ik op een dag kan zeggen: Yeah! Ik heb het gedaan.

Dat is het probleem met fit zijn. Wanneer ben ik fit? Wanneer kan ik dat zeggen? Ik sta niet op een dag op en zeg: “Zo, nu ben ik fit”.

Actie: Maak je doel concreet. Wanneer kun je zeggen dat je je doel hebt bereikt?

#2: De weg is het doel, maar niet zónder resultaat

De weg is het doel. Bah. Wat een new age bullshit. Het is gedeeltelijk waar. De weg is het doel, máár alleen in combinatie met een doel. Zonder triathlon, had ik nooit 10 kilometer hardgelopen en niet getraind voor zwemmen. De training maakt me fit en energiek.

Actie: Bepaal je doel en kom tot actie. Actie is de weg.

#3: Een omgeving met de juiste mensen

Ze zeggen: je wordt gemaakt door de 5 mensen waar je het meest contact mee hebt.
En volgens mij klopt het.

In februari leer ik Marieke kennen. Mijn succesvolle Tinderdate. En wat blijkt, zij is lid van een triathlonvereniging. Vol trost deel ik telkens mijn hardloopstatistieken en zwemmen we samen. En eerlijk is eerlijk, ik vind het gewoon fijn als zij zegt: “goed gedaan jochie”.

Of ik deel mijn fietsdata op Strava met broer Jaap, de persoon die zijn fietssdata upload terwijl het zweet nog op zijn voorhoofd staat.

Het stimuleert mij om te gaan sporten. Wat niet betekent dat ik sport voor anderen.

Actie: Omring jezelf met de juiste mensen. Verander je omgeving en daarmee verander je jezelf 

#4: Vertrouwen door het behaalde resultaat

“Holy moly. Ik heb het gedaan!”

Ik kan dit. Niemand kan dit ooit nog wegnemen, ik heb een triathlon gedaan.

Een trotse mijlpaal in mijn leven. En nu verder bouwen. Of als ik straks als ik weer op nul sta, weer opbouwen. Want ik kan het, dat weet ik inmiddels. En daarmee is het een nieuw nulpunt geworden.

Actie: Verzamel mijlpalen. Dat is je fundament

#5: Sporten verandert je doorzettingsvermogen

“Wat is de snelste route naar huis”, dat ik wat ik altijd hardop dacht tijdens het hardlopen. Maar in de aanloop naar de triathlon gebeurde er iets geks. Ik dacht ineens: “Kom op, we doen die extra kilometer nog even”.

De eerste keer was ik in shock. Huh? Wat is dit? Dit is toch helemaal niet wie ik ben?

Fout dus! Want sporten verandert je doorzettingsvermogen en wilskracht (Science of willpower). Je kunt het trainen als een spier. Ook handig voor als ik even geen zin heb om een offerte te schrijven.

Actie: Sport 3x per week en je doorzettingsvermogen groeit

#6: Opstarten is het zwaarst

“Dit wordt helemaal niets vandaag”, zeg ik terwijl ik net begin met hardlopen. De eerste kilometers zijn het zwaarst. En vervolgens loop ik toch zo’n 6 tot 7 kilometer. Ook ik, als snelle Henkie, moet blijkbaar op gang komen. Maar eenmaal in beweging, dat gaat het goed (de wet van momentum).

Actie: Begin aan je taak en kom in beweging. In beweging blijven is dan makkelijk

#7: Doelen bijstellen = OK

Heb ik 1/4 triathlon gedaan? Nee 1/8. Ik wilde graag een kwart doen, maar ik kon me inschrijven voor de sprintmarathon. 750 meter zwemmen, 22 km fietsen en 5 km hardlopen. Mijn eindtijd 1:34 uur. En nu op naar een kwart triathlon.

Doelen mag ik dus bijstellen. Een doel is voor mij een koers. Het helpt mij om in gang te komen en om een richting op te gaan. Maar komt er een kans voorbij, dan mag ik dus bijstellen. Zonder me daar heel slecht over te voelen. Een triathlon is een triathlon.

Actie: Wees niet te star in je doelen. Stel ze bij als dat nodig is.

#8: In kleine stappen naar je doel

“Doe je mee aan een hardloopwedstrijd? 5 Kilometer” vroeg Marieke.

“Uhhhhh ja, is goed”.

En zo liep ik ineens een wedstrijd. Wil ik dit? Ben ik hier al klaar voor? Kan ik dit al?
Ik deed mee, want wandelen kan altijd.

Ik liep de wedstrijd in één keer uit. Zonder blessures, want daar was ik bang voor. Want normaal trainde ik altijd te snel met hardlopen. Maar afgelopen jaar deed ik het in hele kleine opbouwfases. Wat soms doodsaai was, maar waardoor ik inmiddels wel 10 km kan lopen. Kortom, kleine stappen werken.

Actie: Neem kleine stappen. Elke week of dag.

#9 Wat als ik geen zin heb? Dan juist doen.

Ik ga niet hardlopen hoor…..Het regent….Ik ben moe…
Maar juist dan moet ik gaan. En wat blijkt, daarna heb ik meer energie en ben ik trots.

Natuurlijk luister ik naar mijn lichaam. Maar 9 van 10 keer is het mijn geest die zegt: “ik heb vandaag geen zinnnn”. En normaal koos ik voor de makkelijke weg (lees: op de bank zitten). Maar ik schreef me niet voor een triathlon bankzitten.

Actie: Heb je geen zin? Aan de slag

#10: Ik heb een doel nodig

Zonder doel kom ik mijn bed niet uit. Zonder doel ga ik niet aan de slag. Veel mensen zeggen: “Go with the flow”. Maar dat is de veilige optie, waarbij je niet voor iets kiest.

Ik wil iets. In dit geval een triathlon. Dan moet ik daar naar handelen en de verantwoordelijkheid nemen. En dan ineens kom ik mijn bed uit en ben ik gemotiveerd.

Geen koers, is fladderen als een vrij vogeltje. Dat klinkt allemaal heel fijn (en veilig), maar ook een vrij vogeltje moet ook eten, voortplanten, drinken, een nest bouwen. Het verschil tussen het vogeltje en wij als mens? Wij kunnen kiezen.

En dat hoeft niet altijd heel groot te zijn. Op vakantie gaan is ook een prachtig doel.

Actie: Bedenk wat je wil, kies en ga aan de slag.

Moet jij nu ook een triathlon doen?

Nee. Je hoeft geen zweetdruppel te produceren. Het gaat om doelen stellen en daarna toe werken.

Iedereen heeft doelen. Zelfs de mensen die zeggen dat ze geen doel hebben. We willen overleven, eten, verbinding, slapen, succesvol zijn, gezien worden en ga zo maar door.

Je hebt doelen. Punt.

Maar stel jij die doelen ook zelf? Of blijf je onbewust hetzelfde patroon herhalen. Zonder triathlondoel, liep ik nog steeds niet hard. Het geeft me energie, het zorgt voor meer effectiviteit en het maakt me gelukkig. Dat is mijn nummer 1 doel (en die van jou ook by the way).

Hup. Aan de slag

Maak je doelen bewust.

Van emailverslaving naar 2x per week mail checken

Er heerst een email mythe.

Als ik zeg: “Ik check máár twee keer per week mijn email”. Dan krijg ik vaak één van de volgende reacties.

  • Dat kan toch helemaal niet, je bent ondernemer. Je klanten communiceren toch via email?
  • Dan mis je toch heel veel?
  • Ja, maar dat kan toch helemaal niet.
  • Verstuur je dan ook helemaal geen email meer?
  • Maar hoe weet je dan wat je moet doen?
  • Ooo echt?…. Dat is relaxt.

De mythe: Je moet elke dag je mail checken, want het is het belangrijkste communicatiemiddel van je bedrijf.

Elk uur of elke dag je mail checken? Dat hoeft helemaal niet. Sterker nog, het saboteert zelfs je productiviteit.

Waarom saboteert email je productiviteit?

Je kent het wel. Je bent lekker bezig met een taak, een offerte schrijven. Je zoekt snel wat gegevens op in een email. Zodra je de inbox opent valt je oog op een nieuwe email, met als onderwerpregel: “Kun je me helpen met xxxxxx?”. En na een half uur denk je: Wat was ik ook alweer aan het doen?

Het probleem met email checken is:

  • Alles binnen komt lijkt urgent
  • Je switch van taken en raakt daardoor afgeleid
  • Er komt nooit een eind aan nieuwe emails
  • Email duwt letterlijk informatie bij je binnen i.p.v. dat jij het opzoekt
  • Een volle inbox = Veel openstaande acties = Stress

Daarom saboteert email je productiviteit. Je raakt de controle over je eigen todo’s kwijt.

O ja, zet sowieso alle meldingen en pop-ups uit. Die leiden je af.

Ja, maar wat als je té laat reageer op een nieuwe klant?

Dat was mijn grootste bezwaar. Dat ik allemaal nieuwe opdrachten zou missen. Maar waar ik achter kwam, is dat een klant niet de hele dag op mijn email zitten te wachten. Hij heeft óók nog andere dingen te doen.

Natuurlijk mis ik wel eens wat, maar dat kan je slim oplossen. Bijvoorbeeld met een personal assistent die je mail checkt en een whatsapp stuurt als het écht belangrijk is.

Stuur je geen email dan? Want dan check je toch ook je mail

Ja, ik stuur email. Maar ik zie alleen nieuwe berichten als ik dat wil.

Dit kun je doen door een tool als pauseinbox te gebruiken. Of een regel maken, dat je mail direct naar een mapje wordt verplaatst. En dat mapje check je dan maar 1 of 2 keer per week (of 1 keer per dag).

Maar het niet checken van dat mapje. Daar ligt de uitdaging.

Onderdruk het ik-wil-mijn-mail-checken gevoel

Een maand. Zó lang duurde het voordat ik dat gevoel niet meer hard. Ik was verslaafd aan email. En checkte het meerdere keren per dag. Maar na een maand verdween het. Maar nu vergeet ik het soms helemaal te checken. Check je dagelijkse meerdere malen je mail? Ga er dan maar vanuit dat je ook verslaafd ben.

Vanuit angst dat je iets mist. Maar dat kun je slim aanpakken.

Hack je email

Email is een manier om te communiceren. En ondanks dat ik het maar 2x check, vind ik het een waardevolle tool. Een manier om direct in gesprek te gaan. Maar in plaats van elk uur je mail checken, kan het dus een stuk slimmer. Zo pakken wij het aan.

  • Alle mails laten we sturen naar één adres, bijvoorbeeld info@debetekenaar….
  • Alle inkomende mail komt binnen op Helpscout, waar we een gezamelijke inbox hebben
  • We hebben een personal assistent die de mail checkt. Zij verwerkt de email en als het écht belangrijk is, dan stuurt ze een whatsapp
  • We hebben ook een persoonlijke mailbox bas@debetekenaar…, maar die gebruik ik alleen als het moet
  • Intern communiceren we (bijna) nooit via email. Dat doen we met whatsapp of real life.
  • En ik check mijn email maar twee keer per week.
  • Ik gebruik pauseinbox om mijn email inbox leeg te houden en nieuwe mail te verbergen
  • Als ik mijn email check, dan verwerk ik ze tot actiepunten in Evernote volgende GTD methode. En ik zorg dat mijn inbox weer op nul staat. Daar doe ik overigens een half uurtje over.

Kortom: Check Hack je email

Geen email is voor mij nog geen optie. Maar mijn effectiviteit is waardevoller dan email. Dus check ik het maar twee keer per week, verwerk ik het tot acties en zorg ik dat mijn inbox weer leeg is.

En weet je: Mijn business draait beter dan ooit en mensen sturen mij steeds minder email.

Dat is best relaxt.

30 Dagen 1x per dag je email checken

Kan je dat?