De social media test: overleeft je idee het?

Op dit moment zit ik in Georgie.
Nee, toch niet.

Ik zit gewoon achter mijn laptop en kijk naar de video van Sandra. Ze filmt haar treinreis van 5,5 uur door Georgie, met dit als resultaat.

Gaaf heh.

Mijn reactie: “Meer van dit maken en promoot je Youtube kanaal”
Haar reactie: “Jij ziet ook overal brood in”

Schermafbeelding 2016-06-18 om 09.11.58

Zie ik écht overal brood in? 
Daar moest ik even over nadenken.

Nee. Geen brood. Ik zie meerwaarde (of het ontbreken daarvan). Dit filmpje heeft meerwaarde, ik vind het gaaf om te kijken. En naast mij nog anderen. Het aantal likes en reacties is het bewijs daarvoor. Dat is de social media test en dat kan je inzetten als ondernemer.

Wat is een social media test?

Het online delen van je nieuwe idee met anderen. Om te zien of het aanslaat, hoe anderen reageren en of ze er überhaupt iemand reageert. Het is een mini-onderzoek naar de potentie van je idee.

Waarom zou je sociale test doen?

Om te weten of je aan het juiste idee werkt. Voor mij is het een filter om de krenten uit de pap te halen. Ik heb 1001 ideeën. En ik wil alléén werken aan projecten met een kans van slagen. Dan heb ik het over blogposts, producten, campagnes of hele nieuwe bedrijven. Als ik werk aan iets waar anderen op zitten te wachten. Dan geeft mij net dat beetje extra motivatie, om mijn project af te maken.

Hoe pak je dat aan?

Maak een kleine deelbare variant van je idee en zet het online. Je hoeft niet gelijk een filmpje te maken, zoals Sandra. Schrijf een blogpost, maak een afbeelding of plaats een vraag. Zo schreef ik vorige week de blogpost: ik geef 113 boeken weg. Nog steeds ontvang ik likes op Linkedin. De teller staat op 80 likes en 14 reacties. Zonder dat ik het promoot.

Schermafbeelding 2016-06-18 om 09.24.42

Inmiddels zijn er 60 boeken gereserveerd. Zit ik met een logistieke uitdaging en een volle agenda. Het kan hard gaan.

Krijg je ook wel eens geen reacties?

Jazeker. Vaker zelfs. Zo maakte ik een actie toolbox. Ik deelde dit op Facebook, met het resultaat: één like.

Schermafbeelding 2016-06-18 om 09.31.53

Misschien was het niet de juiste tekst. Niet de juiste tijd. Niet de juiste plaats. Meestal deel ik het een aantal keer en dan ga ik weer verder. De toolbox kun je inmiddels downloaden op mijn blog. Gezien het aantal downloads en reacties, is het niet mijn beste idee ooit. Maar dat maakt niet uit.

Als ik geen reactie krijg, maar ik ben wel overtuigd van mijn idee. Dan schakel ik over naar plan B. Ik stuur mensen een privé bericht en vraag om feedback. Op die manier ga ik dan alsnog het gesprek aan.

Nog een voorbeeld: de tekenvierdaagse

Ik ontwikkelde de Tekenvierdaagse. Ik wilde een afbeelding testen. En dus plaatste ik de van afbeelding met een korte tekst op Twitter, Facebook en Linkedin. Met dit als resultaat:

Schermafbeelding 2016-06-18 om 09.25.44

37 Keer gedeeld, 44 Likes en 120 aanmeldingen in 2 dagen. 

En ik wilde eigenlijk alleen de afbeelding testen. Maar zo kan het dus gaan. En dat is het bewijs dat ik met iets waardevols bezig ben. Maar hoe pak je zoiets aan?

Checklist: Sociale test

Ben je een startende ondernemer? Sta je op het punt een product te lanceren? Of ga je gewoon een nieuwsbrief de deur uit doen? Of een blogpost schrijven? Elk idee kun je testen met de volgende stappen.  

  • Maak gebruik van een foto of visual die past bij het idee. Rechtenvrije foto’s vind je op Pexels.com
  • Schrijf een korte wervende tekst van niet meer dan 140 karakters.
  • Omschrijf de meerwaarde van je idee. Dus niet: ‘Koop mijn cursus’, maar ‘Leer schilderen in 4 dagen’
  • Zorg voor een call to action. Een vraag. Een download. Een link om op te klikken.
  • Plaats het daarna op Facebook, Twitter, Linkedin.
  • Kijk hoe mensen erop reageren.
  • Reageert niemand. Probeer het dan een week later nog eens.
  • En als er nog steeds niemand reageert: stuur 5 mensen een privé bericht. Vraag ze om hun ongezouten mening (en ja, dat gaat pijn doen)

En wat als veel mensen reageren?

Dan kun je aan de bak. Want ál die mensen zitten te wachten op de uitwerking van je idee.

Dan ga ik nu maar die 113 boeken versturen. De tekenvierdaagse afronden. En mijn boek afmaken.

12 producten lanceren in 12 maanden

Op mijn tandvlees loop ik naar de vergaderzaal. De champagne staat op tafel, ik zie lachende gezichten en mijn baas zegt:

“Bas, goed gedaan man. Ben je trots?”

We lanceerde die week een website van 100.000 euro en iedereen is trots. Behalve ik, want ik ben de projectmanager.

“Nee. Eigenlijk niet. Ik vond er geen reet aan.
Ik wil geen dingen regelen als projectmanager. Ik wil gewóón dingen maken. Van regelen word ik chagrijnig.”

“Ja, maar we kunnen niet de hele dag doen wat we leuk vinden. En trouwens, wat voor dingen wil je gaan maken dan?”

“Weet ik niet”

Ik neem ontslag en schrijf me in bij de Kamer van koophandel. Want als ondernemer bepaal ik zelf wat ik maak en ik begin simpel met het ontwerpen van websites voor klanten. En aan de zijlijn start ik mijn eigen projecten. Zoals: interactievetest.nl, een plugin om een test op je website te zetten.

Maar ieder zij-project geef ik onvoldoende aandacht. Maximaal drie weken. Een zij-project promoveert nooit tot hoofdproject, ik vind mijn klanten belangrijker. Dat duurt drie jaar en dan ben ik er écht klaar mee. Ik mail mijn klanten het volgende: Beste klant, ik stop met websites ontwerpen, sorry. Maar ik wil gewóón dingen maken.

Er ontstaat ruimte en ga aan de slag met nieuwe projecten. Ik bouw een platform my 30 challenge (een app om gewoontes te veranderen), we werken aan Firmfact (online communicatietool), Project geluk (om 100.000 mensen gelukkig te maken in 2012). En uiteindelijk start ik de Betekenaar door andermans ideeën te tekenen.

En zo ben ik in eens iets aan het maken. Een bedrijf. Op dat moment voel ik mij 100% maker. Ik mag uitvinden welk product werkt en welke niet. Ik mag uittesten hoe ik aan klanten kom. Ik mag uitproberen of de websites werken en hoe ik de beste nieuwsbrief stuur. Het voelt als de eerste keer. De eerste zoen en dat steeds weer over doen.

Maar na vier jaar is het toch wéér anders. De vierde website staat inmiddels online. De tekenklussen worden routine. En na een tekentraining vraag ik me af: waarom ben ik er wéér ingetrapt?

Ik ben geen dingen aan het maken. Ik ben bezig met klanten helpen. Ik ben toch geen projectmanager? Het lijkt wel een levensthema. Als er een hemelpoort bestaat, dan krijg ik daar vast de vraag:

“En? Is het je gelukt om je eigen projecten de hoogste prioriteit te geven? Of wilde je te graag anderen helpen?”

En wéér neem ik het besluit: ik stop met klantenwerk.

Mijn collega’s vinden het goed. Voor de komende maanden focus ik op onze online business. Ik bouw de nieuwe versie van onze online cursus: Begrijpend tekenen. En dat doe ik vanaf Bali.

Maar goed. Hoe zorg ik ervoor dat ik ná die 6 maanden dingen blijf maken? Hoe zorg ik ervoor dat ik niet terugval ik in mijn oude patroon? Hoe zorg ik ervoor dat mijn projecten de hoogste prioriteit krijgen? Want als ik bij de hemelpoort kom? Dan moet ik wel een goed verhaal hebben.

Daarom start ik vanaf september het 12×12 project. Mijn stok achter de deur. Mijn project om mijn innerlijke maker wakker te houden.

12×12 project

In 12 maanden tijd, ga ik 12 producten lanceren.

In september lanceer ik de online cursus: Begrijpend tekenen. Daarna volgt mijn boek over visual templates (om meetings leuker te maken). En dan ga ik door. Met gemiddeld 1 product per maand.

Elke maand een product, dat is toch niet mogelijk?

Jawel. Ik ga het je laten zien. De vraag is dan ook: Wat kan ik doen om het wél mogelijk te maken? En dat betekent het volgende:

  • het product moet klein en eenvoudig zijn
  • het product moet eenmalig te lanceren zijn
  • het product moet niet onnodig veel onderhoud kosten
  • het product moet zonder mij kunnen draaien

Wat ga je maken? Wat zijn de 12 projecten?

Een nieuwe online cursus, een boek, een focusweek in het buitenland, een video-serie, een community, web-app en nog meer vage ideeën.

Maar het staat nog niet vast. De ideeën concretiseren tijdens het maakproces. Daarom kan ik nooit antwoord geven op de vraag: wat wil je maken dan?

Natuurlijk is er een ideefase. Die is 20%. De andere 80% is maken. Bloed, zweet en tranen. Maar de tijd is gekomen om mijn eigen projecten 100% prioriteit te geven. Om de andere kant van mijn verhaal te schrijven.

En dus ga ik aan de slag

Want ik heb dingen te maken.

In de navigatie vind je de 12×12 knop. Daar lees je alle voortgang.

Hoe motiveer je jezelf als zelfstandige – en kijk je ook nog eens je favoriete serie op Netflix?

Het maakt niet uit hoe moe ik ben. Hoe dronken ik ben. Of hoe laat het is. Ik poets áltijd mijn tanden.

Heb ik zin om mijn tanden te poetsen? Nee.

Het komt door de beugelmarteling van vroeger. Het is een gewoonte geworden. En in tandenpoetsen zit een belangrijke ondernemersles. Namelijk: hoe kun je jezelf motiveren, zonder dat het wilskracht kost.

Dé oplossing voor we-doen-het-morgen-wel gedrag.

Waarom stel je iets eigenlijk uit?

Het komt door je impulsieve oerbrein. Het is op zoek naar plezier en vermijdt pijn. Zo overleefden we vroeger. We renden weg voor een sabeltandtijger en we snoepten van de aardbeien die we vonden. (Oeps, eetbare aardbeien zijn pas 200 jaar oud).

Taken die op de korte termijn pijn doen, die stel je uit. Zoals: de Belastingaangifte.

Maar ons brein ontwikkelde door. Volgens Kelly McGonigal (van de Science of Willpower) hebben we nu twee verschillende breinen. Het wijze brein en het impulsieve oerbrein.

  • Het wijze brein maakt plannen om naar de sportschool te gaan.
  • Het impulsieve brein zorgt dat je op de bankt blijft liggen en pizza bestelt.

Dat is de struggle. Op een dag met veel wilskracht wint het wijze brein. En doe je 120 push-ups in het park. Heb je slecht geslapen en weinig wilskracht. Dan doe je 120 sit-downs op de bank.

Wat blijkt: wilskracht is géén onuitputtelijk bron. De vraag is dus:

Hoe hack je wilskracht?

Door een kleine gewoonte te ontwerpen. Gewoontes kosten geen wilskracht, het is automatisch gedrag dat volgt na een trigger. Zoals: op je telefoon kijken als je bliepje hoort. Of tandenpoetsen, voordat je naar bed gaat. 

Maar hoe ontwerp je een gewoonte?

Door een kleine dagelijkse routine te bedenken. En te doen. Wil je bijvoorbeeld een boek schrijven, maak dan een schrijfgewoonte. Schrijf elke dag 10 minuten, na je eerste slok koffie.

Een gewoonte bestaat uit vier noodzakelijke elementen, volgens Charles Duhigg (Auteur: The power of habit).

  1. Trigger: De eerste slok koffie
  2. Routine: 10 minuten schrijven
  3. Beloning: Gevoel van resultaat + cafeïne
  4. Verlangen: Naar cafeïne / zelf expressie van het schrijven

Ontbreekt één van deze elementen. Dan ontwikkel je geen gewoonte, maar is het een losse taak. En dus stop je met hardlopen, gezond eten of blijf je snoozen tot de lunch.

Denk eens aan een gewoonte die je hebt. En probeer de vier elementen te ontdekken. Bijvoorbeeld: tandenpoetsen.

  1. Trigger: Ik ga naar bed
  2. Routine: Ik beweeg mijn tandenborstel, met een kwak tandpasta
  3. Beloning: Schone tanden
  4. Verlangen: Ik verlang naar schone tanden, als ik vieze tanden heb

Doe het nu zelf.

Want als je het voor je ziet, dan kun je het ook ontwerpen. Of het nu gaat om je ochtendmeditatie, je todo-lijst maken, facturen sturen, het bellen van klanten. Je kunt een gewoonte ontwerpen, die weinig tot geen wilskracht kost.

En dan moet ik zeker keihard werken om het een gewoonte te maken?

Ja en nee. Er zijn twee mogelijkheden.

Heb je een vast dagelijkse ritme, vol gewoontes? Dan ja.
Creëer je een nieuwe situatie? Dan nee.

Laatst werkte ik een maand vanuit Ubud, Bali. De eerste week bleef mijn todo-lijst liggen. Ik lag meer in het zwembad, dan achter mijn laptop. Tot ik begon met een routine: 7 uur opstaan, korte meditatie, banen zwemmen, todo-lijst maken, ontbijten en aan de slag.

In 3 uur vinkte ik mijn todo’s af. En ‘s middags dobberde ik met een glimlach in het zwembad.

Maar als ik een gewoonte moet integreren in mijn dagelijkse Nederlandse leven. Dan kost het moeite. Dan kost het me veel wilskracht en herhaling. Zoals bijvoorbeeld koud douchen, wat ik al 2 jaar doe. Mijn advies is dan ook: Ga eens werken vanaf een andere locatie. Een koffiebar, een co-work ruimte of gewoon eens vanuit het buitenland. En druk op de reset-knop van je routines.

Leuk. Maar wat als ik géén zin heb om ergens anders te werken?

Ontwerp dan een vijf-minuten-gewoonte. Daar kan je oerbein geen weerstand tegen bieden.

  • Vijf minuten mediteren
  • Vijf minuten hardlopen
  • Vijf minuten mail checken
  • Vijf minuten werken aan project X
  • Vijf minuten lastige klanten bellen

En als dat niet werkt. Vertel het dan ook nog eens aan collega’s of vrienden. Dan ontstaat er sociale druk. Het dwingt je tot actie, want als je het niet doet: dan sta je voor lul. En dat doet pijn.

Ontwerp een kleine dagelijkse gewoonte

Dat is de sleutel. Een kleine dagelijks gewoonte, zodat het weinig tot geen wilskracht kost. Ontwerp een ochtendroutine, waarbij het wekkeralarm de trigger is. Je begint de dag productief. Je vinkt al je todo’s af voor de lunch en de hele middag kijk je naar je favoriete serie op Netflix. Niet omdat het moet, maar gewoon omdat het kan.

Hup, aan de slag

Ontwerp je eerste vijf-minuten-gewoonte.

Wat moet je écht niet doen,
als ondernemer?

Een kantoorbaan.
Ik verlang er soms naar. Jij?

Gewoon doen wat je baas zegt. Even géén verantwoordelijkheid. En klokslag 5 uur naar huis en niet meer denken aan werk.

Maar als ondernemer is dat wel anders. In je hoofd ben je altijd met je zaak bezig. Het is net een achtbaan: na tien ritjes is het gewoon niet zo leuk meer.

Wat ik bedoel?

Nou, bijvoorbeeld facturen sturen, de beloning van je werk. Dat is leuk. Totdat je er 30 per maand moet sturen, dan is het administratie.

Of opdrachten uitvoeren. Daar draait het om. Tótdat ze niet meer op je todo-lijst passen.

Of afspraken met nieuwe klanten. Zodat je geen tijd meer hebt voor je eigen plannen.

En zo kan ik nog wel even doorgaan: de telefoon opnemen, offertes maken, koffie-afspraken, nieuwsbrieven sturen, etc.

In het begin is het leuk. Je duwt een zware bal de berg op. Elke stap vooruit is een beloning. Totdat je over de bergtop heen bent en dan rolt de opeens bal achter jou aan.

Maar gelukkig is er een oplossing: de fuck-it list.

Hij werkt simpel. Schrijf eerste alle taken op die je niet meer wilt doen. Bepaal dan of je een taak wil weggooien, delegeren of automatiseren. En als het écht niet anders kan: versimpelen.

fuckitlist

En dan kom je in actie. En dat levert je rust en vrijheid op.

Zo neem ik zelf de telefoon niet meer op. Dat doet onze personal assistent. Workshop aanmeldingen lopen nu via een online boekingssysteem, die meteen ook een factuur stuurt. En e-mail checken, doe ik nog maar twee keer per week.

De fuck-it list blijft ondertussen alleen maar groeien.

Dat is het ondernemerslot: je bouwt iets op, tot het groot, complex en niet leuk is. Dan ga je versimpelen.

Bekijk je werk met de vraag: wat wil je niet meer doen?

En gooi het dan weg. Besteed het uit, automatiseer of versimpel het.

Maak een fuck-it list.

Haal dat project van de plank

Ik was in Athene en had wat tijd voor mezelf.

Plop. Daar was het briljante idee.

Ik ga een boek schrijven.

Een boek over visual templates. Tekeningen die je helpen om een groep anders te laten denken en werken.

Maar inmiddels ben ik terug in Nederland en denk ik.

Help. Hoe ga ik dit in hemelsnaam realiseren?

We kennen het allemaal. Van die briljante plannen die liggen te verstoffen. Ze staan op de todo-lijst. Al heel lang. We blijven ze maar vooruit schuiven en voeren ze niet uit. Ze zijn belangrijk. Maar een drukke agenda, klanten en anderen projecten zijn urgenter.

Ga eens na voor jezelf. Welke plannen liggen bij jou op de plank?

Het is tijd om het anders te doen. Pak zo’n stoffig plan. Iets wat je graag wilt maken. Iets wat je graag wilt leren. Of iets wat je echt moet doen.

Hoe gaan we dit anders aanpakken?

Dat doe je samen met ons. Want anders komt het weer op die stoffige plank. Na Athene bedacht ik een oplossing voor mezelf. De in 20 uur challenge. Met een grote groep lotgenoten gaan we eindelijk onze plannen eens afmaken, in 20 uur.

Niet bedenken. Niet plannen. Niet erover praten. Doen. Realiseren. Afmaken.

Mouwen opstropen en gaan.

Hoe werkt het?

Het principe is simpel.

Jouw project x 1 uur per dag x 20 dagen = Afmaken & trots

In stappen werkt het zo.

  1. Meld je aan voor de in 20 uur challenge (gratis).
  2. Je kiest een project.
  3. Bepaal je doel (zo concreet mogelijk).
  4. Bepaal je stappen.
  5. Deel het in de community.
  6. 4 Maart start de challenge.
  7. Daarna post je elke dag een update met wat je hebt gedaan.
  8. In april ben je klaar en vier je een feestje.

De community, die houdt je scherp. Wij zijn zowel je cheerleader als je strenge coach.

Ja maar… Wat als het niet lukt?

Dan ben je alsnog in beweging. Het gaat namelijk om momentum creëren, want als je in beweging bent dan ben je niet meer te stoppen. Snap je? Zo liep ik deze week voor het eerst in mijn leven 10 kilometer hard. Zonder kleine beweging was dat onmogelijk.

Kom in beweging en doe mee met de in 20 uur challenge.

Jouw project x 1 uur x 20 dagen = Impact

Meer informatie en melden