Hoe ga je slimmer om met geld?
De simpele uitleg

Ga ik écht iets over geld zeggen?

Ja, het moet. Want er staat een te veel hocus-pocus op het internet. Van multi-level-marketing verhalen tot je moet wél de juiste mindset hebben om geld aan te trekken.

Maar slim om gaan met je geld is niet ingewikkeld. Het is eigenlijk een beetje saai. En daarom introduceer ik vanaf vandaag het begrijpelijke SSSG plan. Oftewel het Super Simpel Stappen Geldplan.

Stap 1: Zorg dat je geld op je bankrekening krijgt.

Stap 2: Geef elke maand minder geld uit, dan dat er in komt.

stap2

Stap 3: Maak automatisch een groot deel over naar je spaarrekening. Dan kun je het ook niet uitgeven.

stap3

Stap 4: Betaal alle schulden af.

Stap 5: Verlaag je vaste lasten, dan kun je meer sparen. Betaal je huis af, ga minder uiteten, zeg het sportschool abonnement af als je toch niet gaat, etc.

stap5

Stap 6: Koop alleen spullen die je nodig hebt of die je heel lang gelukkig maken.

Stap 7: Investeer een deel van je spaargeld in iets wat geld oplevert. Bijvoorbeeld: aandelen, een nieuwe business, etc.

stap7

Stap 8: Zorg dat je vaste lasten lager worden dan de opbrengst van je investeringen.

stap8

Als je stap 8 voor elkaar hebt, dan ben je rijk. En dus niet als je pas een miljoen op de bank hebt staan.

Simpel heh? Investeren is misschien nog het meest ingewikkeld. Maar begin bij stap 5.

Pak je bankafschrift erbij.
Kijk welke vaste lasten je kan dumpen.

Wanneer stel je een doel bij? En wanneer niet?

“Ga je in je eentje op fietsvakantie?” vraagt mijn vriendin.
“Ja! 8 Augustus vertrek ik”

Maar ik ga niet. Ik durf niet. De regen op de vertrekdag vormt een geweldig excuus.

Een nieuwe vriendin en een paar zomers verder, en ik krijg een déjà vu gevoel.

Ga je in je eentje op fietsvakantie?
Ja, 3 Augustus fiets ik naar Denemarken

Maar op de vertrekdag regent het in Denemarken. Met een nog slechtere voorspelling.

Ik besluit om niet te gaan.
Niet naar Denemarken, maar naar Duitsland. Want in de Duitse Eiffel is het mooi weer.

Een fijne vakantie. Mede mogelijk gemaakt door het bijstellen van mijn doelen. Dat doe ik wel vaker. Soms pakt het goed uit. Soms wat minder. De vraag is dan ook: Wanneer stel je een doel bij?  en wanneer niet? En waarom stel je eigenlijk een doel bij? 

Maar laten we starten bij het begin.

Waarom hebben jij en ik doelen?

Wij, mensen, zijn in beweging. Altijd.

1.iedereen-in-beweging

Zelfs als we stilzitten. Zoals wachten op je tandartsafspraak. Iedereen is onderweg naar iets. En iedereen heeft daardoor een doel.

2.iedereen-heeft-een-doel

Groot en klein. Soms ben je onderweg naar een nieuwe baan. Naar een nieuw project. Of soms ben je gewoon onderweg naar de pizzeria.

3.van-nieuwe-baan-tot-pizzaria

En soms verander je van doel. Soms is dat slim, zoals bij mijn fietsvakantie.

4.soms-kies-je-een-ander-doel

En soms is dat niet zo slim. Zoals mezelf verliezen in 10 nieuwe ideeën, per week. Terwijl mijn huidige project nog niet af.

5.soms-kan-je-beter-bij-je-beslissing-blijven

Dat is het dilemma.
Wanneer stel ik mijn doel bij?
Waar kies ik voor?
Wanneer wel?
Wanneer niet?

6.wanneer-bijstellen

Maar gelukkig heb ik een waardevolle vraag. Namelijk: waarom wil ik mijn doel bijstellen?

7.waarom-stel-je-bij

Wil ik dat vanwege mijn weerstand?
Vind ik het saai worden? Ben ik bang dat het mislukt? Heb ik er geen zin meer in? Ben ik te moe? Zie ik er tegen op? Stel ik het elke dag uit? Dit hoort allemaal bij de categorie weerstand.

8.vanwege-weerstand

Of wil ik dat omdat ik zo meer tot actie kom? 
Stimuleert het mij om iets te doen, want dat is mijn intentie.

9.of-stimuleert-het-actie

Dat zijn mijn twee keuzes: bijstellen vanuit weerstand of vanuit actie.
Oftewel, komt de vraag uit: “Ik heb geen zin meer” (emoties) of “wat ik graag wil is…” (intentie)

New Doc 93

1. Bijstellen vanuit emoties
Dat doe ik niet. Ik zoek een manier om door te zetten. Ik maak mijn doel kleiner of zet ik mezelf gewoon aan het werk.

2. Bijstellen vanuit intentie
Dan heb ik drie mogelijkheden:

  1. Mijn doel vergroten (bijv. 2000 nieuwsbriefleden ipv 1000)
  2. Mijn doel verkleinen
  3. Stoppen

Ja. Stoppen is ook een optie. Soms is mijn aandacht ergens anders nodig (tijdelijk stoppen mag ook). Zo schrijf ik het liefst elke week een blogpost, maar afgelopen maanden was ik te druk met anderen projecten.

11.3vormen-van-bijstellen

Met het bijstellen verander je het gat tussen jou en je doel. Zo lanceerde ik laatst onze nieuwe online cursus tekenen. Mijn doel: 250 aanmeldingen. 

Maar na dag één stond de teller pas op 21. Totaal tegen mijn verwachtingen in. Ik werd er zelfs chagrijnig van. En passief. Dus stelde ik mijn doel bij naar 100, dat leek me meer haalbaar. Het gat werd daardoor overbrugbaar. Omdat ik wist wat me te doen stond, kwam ik weer tot actie.

12.het-gat

Dat gat tussen jou en je doel, daar gaat het om
Dat is soms is het te klein, soms is het te groot.
Het stimuleert tot actie of tot passiviteit.

Dan zijn er óók nog persoonlijke verwachtingen
Had ik mijn deelnemersdoel niet bijgesteld naar 100, dan was ik na de lancering niet tevreden en trots. En Boeddha heeft daarin gelijkAls de werkelijkheid niet voldoet aan onze verwachting en normen, dan ontstaat er lijden. Plus een nodig portie zelfkritiek.

13.verwachting

Een doel is dan ook geen definitieve route. Een doel is een koers, zie het als een kompas die je moet stimuleren tot actie.

16.buiten-bereik

De vraag is dan ook: wat is je doel? 

17.wat-is-je-doel

Een nog betere vraag is: welk doel zorgt ervoor dat jij actie gaat ondernemen?

18.wat-motiveert-tot-actie
En blijf je passief? Dan is het tijd om je doel aan te passen. Omhoog, omlaag of zelfs er mee stoppen.

19.soms-bijstellen

Dat zet je weer in beweging. Want dat is wat wij mensen doen.

 

Doe een dansje.gif

Wat was je laatste succesmomentje? Hoe vierde je dat? Hoe vaak sta je stil bij je successen? Ik niet zo heel vaak, maar gelukkig heb ik nu dé oplossing.

Een gif (bewegend plaatje) van mijn dansje. Heb ik een succesmomentje, dan deel ik dat op Twitter. Bijvoorbeeld als er meer dan 1000 mensen meedoen aan de Tekenvierdaagse.

En ik ben niet de enige. Yvonne Loreng had ook zo’n vier-je-succes-momentje.

Er mag gedanst worden, mensen! De wereld is al zó serieus. Dus ik stel voor dat we allemaal een dansje.gif maken.

Hoe maak je zo’n gif-plaatje?

  1. Neem een dansfilmpje op met je webcam
  2. Upload de video bij http://makeagif.com/ of http://ezgif.com/video-to-gif
  3. Download de .gif, zet die op je harde schijf en hernoem hem naar dansje.gif
  4. Plaats hem in een Twitterbericht en deel je succes .

En dan nu:

Tijd voor een dansje.

[update]

10 Tips om productiever en effectiever te werken (met dank aan mijn eerste triathlon)

Als kind had ik een droom. Ik wilde net zoals mijn vader zijn. Ik wilde zijn kapsel, ik wilde ook de computerwereld in en ik wilde net als hij een triathlon doen. En daarom deed ik als klein jochie mee aan een mini-mini-triathlon.

En sinds die tijd heb ik een triathlonwens. Als ik nadenk over sport. Of over wat ik zou doen als ik niet meer hoef te werken. Dan is daar altijd een soort vage droom over een triathlon. Alleen dat hardlopen, dat is niet echt mijn ding.

Tot mijn relatie uitging. Die zomer vraag ik me af: wat nu?
Ik pak een stuk A3 papier en schrijf het volgende op:

  1. Een maand werken vanaf Bali
  2. 1/4 Triathlon doen
  3. Een nieuw bedrijf starten

En dat hing ik op dé plek van bezinning, mijn toiletdeur.

Van de drie doelen is de triathlon de grootste uitdaging. Ik sport een beetje. Fietsen doe ik af en toe en ik weet dat mijn zwemtechniek goed genoeg is. Maar hardlopen….. Die teller staat op nul. En ik bouw altijd te snel op, waardoor ik blessures loop.

Maar er is goed nieuws. Het is me gelukt!

Op 10 juli, ren ik over de finishlijn, na 750 meter zwemmen, 22 km fietsen en 5 km hardlopen. Hell yeah!

Nu tijd voor een massage

A photo posted by Bas Bakker (@basbakker) on

Trots, zo kijk ik terug mijn prestatie. Wat was het gaaf! En ik kijk alweer uit naar de volgende triathlon. Terwijl ik eigenlijk niet van wedstrijden en competitie houd.

Hoe komt dat?
Door het trainen. Het trainen was zwaar. Vaak had ik geen zin en moest ik mezelf er toe zetten. Net als ondernemen. En daarom wil ik graag mijn 10 triathlonlessen met je delen voor waardoor ik productiever en effectiever werd. En waardoor ik alweer uitkijk naar de volgende triathlon.

#1: Fit zijn is geen concreet doel. Een triathlon doen wel

Fit zijn is belangrijk. Maar die extra kilometer hardlopen? Nee, dank u. Sporten doe ik omdat het erbij hoort. Omdat ik fit wil zijn. Tot ik me inschreef voor een triathlon. Toen kwam ik erachter dat ik een concreet doel nodig heb. Een doel waar ik op een dag kan zeggen: Yeah! Ik heb het gedaan.

Dat is het probleem met fit zijn. Wanneer ben ik fit? Wanneer kan ik dat zeggen? Ik sta niet op een dag op en zeg: “Zo, nu ben ik fit”.

Actie: Maak je doel concreet. Wanneer kun je zeggen dat je je doel hebt bereikt?

#2: De weg is het doel, maar niet zónder resultaat

De weg is het doel. Bah. Wat een new age bullshit. Het is gedeeltelijk waar. De weg is het doel, máár alleen in combinatie met een doel. Zonder triathlon, had ik nooit 10 kilometer hardgelopen en niet getraind voor zwemmen. De training maakt me fit en energiek.

Actie: Bepaal je doel en kom tot actie. Actie is de weg.

#3: Een omgeving met de juiste mensen

Ze zeggen: je wordt gemaakt door de 5 mensen waar je het meest contact mee hebt.
En volgens mij klopt het.

In februari leer ik Marieke kennen. Mijn succesvolle Tinderdate. En wat blijkt, zij is lid van een triathlonvereniging. Vol trost deel ik telkens mijn hardloopstatistieken en zwemmen we samen. En eerlijk is eerlijk, ik vind het gewoon fijn als zij zegt: “goed gedaan jochie”.

Of ik deel mijn fietsdata op Strava met broer Jaap, de persoon die zijn fietssdata upload terwijl het zweet nog op zijn voorhoofd staat.

Het stimuleert mij om te gaan sporten. Wat niet betekent dat ik sport voor anderen.

Actie: Omring jezelf met de juiste mensen. Verander je omgeving en daarmee verander je jezelf 

#4: Vertrouwen door het behaalde resultaat

“Holy moly. Ik heb het gedaan!”

Ik kan dit. Niemand kan dit ooit nog wegnemen, ik heb een triathlon gedaan.

Een trotse mijlpaal in mijn leven. En nu verder bouwen. Of als ik straks als ik weer op nul sta, weer opbouwen. Want ik kan het, dat weet ik inmiddels. En daarmee is het een nieuw nulpunt geworden.

Actie: Verzamel mijlpalen. Dat is je fundament

#5: Sporten verandert je doorzettingsvermogen

“Wat is de snelste route naar huis”, dat ik wat ik altijd hardop dacht tijdens het hardlopen. Maar in de aanloop naar de triathlon gebeurde er iets geks. Ik dacht ineens: “Kom op, we doen die extra kilometer nog even”.

De eerste keer was ik in shock. Huh? Wat is dit? Dit is toch helemaal niet wie ik ben?

Fout dus! Want sporten verandert je doorzettingsvermogen en wilskracht (Science of willpower). Je kunt het trainen als een spier. Ook handig voor als ik even geen zin heb om een offerte te schrijven.

Actie: Sport 3x per week en je doorzettingsvermogen groeit

#6: Opstarten is het zwaarst

“Dit wordt helemaal niets vandaag”, zeg ik terwijl ik net begin met hardlopen. De eerste kilometers zijn het zwaarst. En vervolgens loop ik toch zo’n 6 tot 7 kilometer. Ook ik, als snelle Henkie, moet blijkbaar op gang komen. Maar eenmaal in beweging, dat gaat het goed (de wet van momentum).

Actie: Begin aan je taak en kom in beweging. In beweging blijven is dan makkelijk

#7: Doelen bijstellen = OK

Heb ik 1/4 triathlon gedaan? Nee 1/8. Ik wilde graag een kwart doen, maar ik kon me inschrijven voor de sprintmarathon. 750 meter zwemmen, 22 km fietsen en 5 km hardlopen. Mijn eindtijd 1:34 uur. En nu op naar een kwart triathlon.

Doelen mag ik dus bijstellen. Een doel is voor mij een koers. Het helpt mij om in gang te komen en om een richting op te gaan. Maar komt er een kans voorbij, dan mag ik dus bijstellen. Zonder me daar heel slecht over te voelen. Een triathlon is een triathlon.

Actie: Wees niet te star in je doelen. Stel ze bij als dat nodig is.

#8: In kleine stappen naar je doel

“Doe je mee aan een hardloopwedstrijd? 5 Kilometer” vroeg Marieke.

“Uhhhhh ja, is goed”.

En zo liep ik ineens een wedstrijd. Wil ik dit? Ben ik hier al klaar voor? Kan ik dit al?
Ik deed mee, want wandelen kan altijd.

Ik liep de wedstrijd in één keer uit. Zonder blessures, want daar was ik bang voor. Want normaal trainde ik altijd te snel met hardlopen. Maar afgelopen jaar deed ik het in hele kleine opbouwfases. Wat soms doodsaai was, maar waardoor ik inmiddels wel 10 km kan lopen. Kortom, kleine stappen werken.

Actie: Neem kleine stappen. Elke week of dag.

#9 Wat als ik geen zin heb? Dan juist doen.

Ik ga niet hardlopen hoor…..Het regent….Ik ben moe…
Maar juist dan moet ik gaan. En wat blijkt, daarna heb ik meer energie en ben ik trots.

Natuurlijk luister ik naar mijn lichaam. Maar 9 van 10 keer is het mijn geest die zegt: “ik heb vandaag geen zinnnn”. En normaal koos ik voor de makkelijke weg (lees: op de bank zitten). Maar ik schreef me niet voor een triathlon bankzitten.

Actie: Heb je geen zin? Aan de slag

#10: Ik heb een doel nodig

Zonder doel kom ik mijn bed niet uit. Zonder doel ga ik niet aan de slag. Veel mensen zeggen: “Go with the flow”. Maar dat is de veilige optie, waarbij je niet voor iets kiest.

Ik wil iets. In dit geval een triathlon. Dan moet ik daar naar handelen en de verantwoordelijkheid nemen. En dan ineens kom ik mijn bed uit en ben ik gemotiveerd.

Geen koers, is fladderen als een vrij vogeltje. Dat klinkt allemaal heel fijn (en veilig), maar ook een vrij vogeltje moet ook eten, voortplanten, drinken, een nest bouwen. Het verschil tussen het vogeltje en wij als mens? Wij kunnen kiezen.

En dat hoeft niet altijd heel groot te zijn. Op vakantie gaan is ook een prachtig doel.

Actie: Bedenk wat je wil, kies en ga aan de slag.

Moet jij nu ook een triathlon doen?

Nee. Je hoeft geen zweetdruppel te produceren. Het gaat om doelen stellen en daarna toe werken.

Iedereen heeft doelen. Zelfs de mensen die zeggen dat ze geen doel hebben. We willen overleven, eten, verbinding, slapen, succesvol zijn, gezien worden en ga zo maar door.

Je hebt doelen. Punt.

Maar stel jij die doelen ook zelf? Of blijf je onbewust hetzelfde patroon herhalen. Zonder triathlondoel, liep ik nog steeds niet hard. Het geeft me energie, het zorgt voor meer effectiviteit en het maakt me gelukkig. Dat is mijn nummer 1 doel (en die van jou ook by the way).

Hup. Aan de slag

Maak je doelen bewust.

12 producten lanceren in 12 maanden

Op mijn tandvlees loop ik naar de vergaderzaal. De champagne staat op tafel, ik zie lachende gezichten en mijn baas zegt:

“Bas, goed gedaan man. Ben je trots?”

We lanceerde die week een website van 100.000 euro en iedereen is trots. Behalve ik, want ik ben de projectmanager.

“Nee. Eigenlijk niet. Ik vond er geen reet aan.
Ik wil geen dingen regelen als projectmanager. Ik wil gewóón dingen maken. Van regelen word ik chagrijnig.”

“Ja, maar we kunnen niet de hele dag doen wat we leuk vinden. En trouwens, wat voor dingen wil je gaan maken dan?”

“Weet ik niet”

Ik neem ontslag en schrijf me in bij de Kamer van koophandel. Want als ondernemer bepaal ik zelf wat ik maak en ik begin simpel met het ontwerpen van websites voor klanten. En aan de zijlijn start ik mijn eigen projecten. Zoals: interactievetest.nl, een plugin om een test op je website te zetten.

Maar ieder zij-project geef ik onvoldoende aandacht. Maximaal drie weken. Een zij-project promoveert nooit tot hoofdproject, ik vind mijn klanten belangrijker. Dat duurt drie jaar en dan ben ik er écht klaar mee. Ik mail mijn klanten het volgende: Beste klant, ik stop met websites ontwerpen, sorry. Maar ik wil gewóón dingen maken.

Er ontstaat ruimte en ga aan de slag met nieuwe projecten. Ik bouw een platform my 30 challenge (een app om gewoontes te veranderen), we werken aan Firmfact (online communicatietool), Project geluk (om 100.000 mensen gelukkig te maken in 2012). En uiteindelijk start ik de Betekenaar door andermans ideeën te tekenen.

En zo ben ik in eens iets aan het maken. Een bedrijf. Op dat moment voel ik mij 100% maker. Ik mag uitvinden welk product werkt en welke niet. Ik mag uittesten hoe ik aan klanten kom. Ik mag uitproberen of de websites werken en hoe ik de beste nieuwsbrief stuur. Het voelt als de eerste keer. De eerste zoen en dat steeds weer over doen.

Maar na vier jaar is het toch wéér anders. De vierde website staat inmiddels online. De tekenklussen worden routine. En na een tekentraining vraag ik me af: waarom ben ik er wéér ingetrapt?

Ik ben geen dingen aan het maken. Ik ben bezig met klanten helpen. Ik ben toch geen projectmanager? Het lijkt wel een levensthema. Als er een hemelpoort bestaat, dan krijg ik daar vast de vraag:

“En? Is het je gelukt om je eigen projecten de hoogste prioriteit te geven? Of wilde je te graag anderen helpen?”

En wéér neem ik het besluit: ik stop met klantenwerk.

Mijn collega’s vinden het goed. Voor de komende maanden focus ik op onze online business. Ik bouw de nieuwe versie van onze online cursus: Begrijpend tekenen. En dat doe ik vanaf Bali.

Maar goed. Hoe zorg ik ervoor dat ik ná die 6 maanden dingen blijf maken? Hoe zorg ik ervoor dat ik niet terugval ik in mijn oude patroon? Hoe zorg ik ervoor dat mijn projecten de hoogste prioriteit krijgen? Want als ik bij de hemelpoort kom? Dan moet ik wel een goed verhaal hebben.

Daarom start ik vanaf september het 12×12 project. Mijn stok achter de deur. Mijn project om mijn innerlijke maker wakker te houden.

12×12 project

In 12 maanden tijd, ga ik 12 producten lanceren.

In september lanceer ik de online cursus: Begrijpend tekenen. Daarna volgt mijn boek over visual templates (om meetings leuker te maken). En dan ga ik door. Met gemiddeld 1 product per maand.

Elke maand een product, dat is toch niet mogelijk?

Jawel. Ik ga het je laten zien. De vraag is dan ook: Wat kan ik doen om het wél mogelijk te maken? En dat betekent het volgende:

  • het product moet klein en eenvoudig zijn
  • het product moet eenmalig te lanceren zijn
  • het product moet niet onnodig veel onderhoud kosten
  • het product moet zonder mij kunnen draaien

Wat ga je maken? Wat zijn de 12 projecten?

Een nieuwe online cursus, een boek, een focusweek in het buitenland, een video-serie, een community, web-app en nog meer vage ideeën.

Maar het staat nog niet vast. De ideeën concretiseren tijdens het maakproces. Daarom kan ik nooit antwoord geven op de vraag: wat wil je maken dan?

Natuurlijk is er een ideefase. Die is 20%. De andere 80% is maken. Bloed, zweet en tranen. Maar de tijd is gekomen om mijn eigen projecten 100% prioriteit te geven. Om de andere kant van mijn verhaal te schrijven.

En dus ga ik aan de slag

Want ik heb dingen te maken.

In de navigatie vind je de 12×12 knop. Daar lees je alle voortgang.