F*ck de ochtendroutine

Als ondernemer stel ik doelen.
Omzetdoelen zoals: 100k verdienen.
Vage doelen zoals: minder Facebook checken.
Of concrete doelen zoals: een online cursus lanceren.

En afgelopen weken was het zover. Ik lanceerde de cursus Begrijpend tekenen, met succes. Doel behaald en inmiddels tekent een grote groep deelnemers. Maar nu knaagt er iets, want sinds de lancering zit ik met de vraag: wat ga ik nu doen? Wat wordt mijn volgende project?

Ga ik gewoon door naar het volgende project? Een nieuwe website, een nieuwe training, een nieuwe toolkit, een Engelse versie of één van mijn anderen ideeën. Maar wat als ik ook dat doel behaal? Wat ga ik daarna doen? En daarna? En daarna?

Wat is nut?

Na elk doel ontstaat een leegte, het projectvacuüm. Dan verschijnen bij mij de vragen: Waar doe ik het allemaal voor? Waarom lanceer ik een product? Waarom doe ik dit werk? Waarom verdien ik mijn geld? Waarom? Waarom? Waarom?

Doe ik het omdat ik het leuk vind?
Doe ik het omdat ik moet eten?
Doe ik het om gezien te worden?
Doe ik het voor mijn toekomst?

Eigenlijk doe ik dit omdat ik verslaaf ben aan doorgaan. Om maar stil hoeven te staan. Gewoon doorgaan met een nieuwe project. En daarna nog één. En daarna nog één. Tot aan mijn pensioen of zelfs tot mijn dood. Op zoek naar wat? Rust?

Dus daarom mijn besluit: Ik kap ermee.

Vanaf nu ga ik ‘s ochtends nietsen. Ik sta op, zet een kop koffie en doe ik een beetje lanterfanten. Een hele een uitdaging, want er roept altijd iets. Email, klanten, facebook, collega’s, mijn telefoon, nieuwe projecten, etc.

Máár ik geloof dat niets doen helpt om betere keuze te maken. Dat belangrijke zaken dan helder worden.

Dus vanaf vandaag doe ik ‘s ochtends lekker niets.

F*ck de ochtendroutine.

The battlefield

Uit mijn websitemaaktijdperk.

Klant: “Mag het logo naar de rechterkant?”
Ik: “Dat lijkt me niet slim, want dan klopt de vormgeving niet meer”
Klant: “Ik begrijp het. Maar kan hij toch naar rechts?”
Ik: “Nou eigenlijk niet, het ziet er niet uit”
Klant: “Ik wil het graag even zien”
Ik: “Oookeee, vooruit”

Ik pas het ontwerp aan en stuur de bestanden door.

Klant: “Nee. Het logo mag weer naar links, het ziet er niet uit”

Het onvermijdelijke lot

Het is gewoon nooit klaar. Na elke todo volgt weer een nieuwe todo.

Respect als je het kan volhouden. Maar ik verkeer elke maand wel in een existentiële crisis. Waar doe ik het allemaal voor? Wat wil ik nou echt? Waar ga ik heen?

Eén ding leerde ik wel. Het is belangrijk om iets af te maken en op te leveren. Zoals iets naar je klant zetten of je werk online publiceren. Daarna ontstaat er eventjes een vacuum van niets, van volledige ontspanning. Heerlijk.

Tot er weer een klant belt.

Mag ik alweer mijn mail checken?

Ja? Ja? Ja?

Inmiddels check ik mijn mail maar één keer per dag. Voorheen was dat wel anders. Op elke dood moment bevond mijn cursor zich op de refresh-knop.

Klik. Klik. Klik.
En dan ontving ik weer een viagra-aanbieding.